خوزنگار – گویند برای مدیریت یک جریان بزرگ یا باید از میان جمعیت گذشت و با آنها سخن گفت، یا باید چنان قدرتی داشت که همه را به میز نشست. اما در کاراته خوزستان ظاهراً استراتژی جدیدی ابداع شده است؛ مدیریت از طریق حذف جمعیت!
آقای فرهاد میناپور، رئیس هیئت کاراته استان در حالی که مدتهاست سبکهای آزاد را در فضای بیانسجامی و بیمحلی غرق کرده است، حالا با یک حرکت غافلگیرانه(و البته بسیار ملموس!) تصمیم گرفتند با سبکهای آزاد جلسه بگذارد! اما این جلسه به جای آنکه شبیه به یک نشست جدی برای حل مشکلات اکثریت ورزشکاران باشد، بیشتر شبیه به یک دورهمی دوستانه و بسیار محدود بود! میز پر از صندلی ولی خالی! بزرگترین سوپرایز این جلسه نه تصمیمات اتخاذ شده، بلکه صندلیهای خالی پشت میز بود! در حالی که سبکهای آزاد بیشترین جمعیت و اعتبار را در کاراته خوزستان دارند، انگار که قانون«هر چه بیشتر، کمتر!» در این جلسه اجرا شده است. از میان سیل عظیم نمایندگان و ورزشکاران تنها ۵ نفر اجازه یافتند که در این نشست حضور یابند! آن هم ۵ نفری که اگر بخواهیم با دقت و بیطرفی نگاه کنیم، شاید بیشتر از دو سه نفرشان اصلاً عنوان نماینده را بر گردن نداشته باشند!
خانوادگی یا نمایندگی؟ نکتهی جالب و البته طنزآمیز ماجرا اینجاست که انگار در این جلسه خویشاوندی بر نمایندگی برتری داشته است. وقتی در میان آن ۵ نفر حضور برادر خود رئیس هیئت(که البته در دنیای کنترلی، همه چیز را تحت کنترل دارد!) دیده میشود، ناخودآگاه این سوال در ذهن هر ورزشکار منصفی نقش میبندد: آیا این جلسه برای رفع مشکلات سبکهای آزاد بود یا برای تأیید وضعیت فعلی توسط عزیزان و نزدیکان؟
آقای رئیس، اگر میخواهید سبکهای آزاد را از وضعیت بیانسجامی نجات دهید، راه حل در خلوت کردن جلسات نیست. وقتی از یک جمعیت عظیم، تنها چند نفر را انتخاب میکنید تا دربارهی آنها تصمیم بگیرید در واقع نمیخواهید مشورت کنید؛ شما فقط میخواهید تکلیف را روشن کنید!
پرینت این خبر
