نگرش امروز نوشت: بر اساس دادههای رسمی، مانور مدیریت این شرکت بر رشد ۱۲ درصدی درآمدهای عملیاتی چیزی جز یک توهم آماری و مانور بر تورم اقتصادی نیست. در واقعیت، سود ناخالص ۱۲ درصد، سود عملیاتی ۲۱ درصد و سود خالص شرکت ۲۵ درصد سقوط کرده است. این ریزش سنگین نشان میدهد درآمد خردشده در شرکت، به چاهی بدون ته و منفذی برای بلعیده شدن سرمایه سهامداران تبدیل شده است.
تصویر بخش تولید از این هم بحرانیتر است. تولید ورق ساختمانی ۱۷ درصد و ورق عریض ۱۳ درصد کاهش یافته، اما تیر خلاص بر پیکر مزیت رقابتی اکسین، سقوط آزاد ۳۷ درصدی در تولید ورق API بهعنوان سودآورترین و استراتژیکترین محصول شرکت است. از سوی دیگر، افت ۵۳ درصدی موجودی اسلب افشا میکند که مدیریت مجموعه برای جلا دادن به آمار فروش و جبران کسریها، دست به تخلیه انبارها و مصرف ذخایر زده است، رفتاری بیپروا که آینده زنجیره تأمین شرکت را به مویی بند کرده است.
اما شاهکار کارنامه ۱۴۰۴ فولاد اکسین در بخش هزینهها رقم خورده است، جایی که هزینههای مالی با جهش بیسابقه و بیش از ۳۰۰ درصدی (۴ برابر) روبرو شده که نشاندهنده استقراضهای کمرشکن و تصمیمات مالی ویرانگر است. همزمان، هزینههای اداری و عمومی ۳۰ درصد و سایر هزینهها ۶۸ درصد رشد کردهاند. جای سؤال است که چگونه در سال ریزش ۱۷ درصدی تولید، هزینههای ستادی و اداری چنین صعود انفجاری را تجربه کردهاند؟
ارتباط دادن این فاجعه به محدودیتهای انرژی یا چالشهای بازار تنها یک مغالطه برای شانه خالی کردن از بار مسئولیت است. صورتهای مالی حسابرسیشده دروغ نمیگویند، فولاد اکسین در سال ۱۴۰۴ زیر سایه بیتدبیری، محصولات استراتژیک خود را از دست داده، انبارهای مواد اولیه را جارو کرده و زیر بار هزینههای مالی سنگین، سودآوری را قربانی کرده است. ادامه این مسیر ناامیدکننده، این غول صنعتی را به یک مجموعه زیانده و بدهکار تبدیل خواهد کرد و اصلاح عمیق ساختار مدیریتی، تنها راه نجات این سرمایه ملی است.










